Geen Olympische medaille voor Maaike
Geplaatst op door Hans in Nieuws

Maaike Vos

Onze fitnessinstructrice Maaike Vos heeft met haar shorttrack aflossingsploeg helaas geen medaille kunnen behalen. Wij collega’s zijn uiteraard erg trots dat ze de Olympische Spelen heeft weten te halen en wensen haar nog veel succes op de 24e, waar ze in de  achtervolgingsploeg nog één keer in actie zal komen tijdens de B-finale.

Lees hieronder nog het artikel van RTV Noord en een reactie van Maaike zelf:

RTV Noord:

VANCOUVER (CAN) – Shorttrackster Maaike Vos uit Groningen heeft zich met de aflossingsploeg niet geplaatst voor de finale bij de Olympische Spelen.

In de halve finale werd het Nederlands team derde. De tweede plaats zou voldoende zijn geweest. De ploeg lag lange tijd op koers, maar werd op het laatst gepasseerd door Amerika. Vos noemt het weggeven van de kansrijke positie ‘heel zuur’. “We hadden echt een groot gat geslagen, maar daardoor werden we te gretig en onze wissels te slordig.”

Vos komt op 24 februari met de achtervolgingsploeg nog één keer in actie tijdens de B-finale.

Reactie van Maaike zelf over haar wedstrijd:

Maaike Vos vanuit Vancouver

Ik was weer terug in mijn hotel na weer een hele lange schaatsen. Vanochtend om 5.15 ging dus weer de wekker en kon ik me opmaken voor mijn herkansing 1000m. In de eerste race trof ik een canadees, een italiaan en een russische.

Omdat er ook 3e tijdsnelsten door gingen nam de russische direct de koppositie met daar achter de italiaanse, daarachter zat ik met de canadees weer achter mij. Met nog 5 ronden te gaan ging de canadeze buitenom aanzetten en was dat het teken voor mij om ook aan te zetten. Ik pakte eerst de italiaanse binnen door en een bocht later was ik ook voorbij gestoken aan de russische. Op het zelfde moment kwam de canadeze bij mij buitenom en zat ik weer op plek 2. Samen reden we naar de finish waarbij ik heel gemakkelijk achter haar zat en er zelfs bijna langs ging op het rechte stuk zonder opzet.
Met deze goede race in mijn achterhoofd maakte ik mij op voor de 2e rit van de dag. In deze rit trof ik een austalische, een engelse en dezelfde russische als in mijn eerste rit. Ik wist dus dat ik die russische wel kon hebben, dat die australische vol buiten zou komen en dat de engelse ook best sterk kan finishen, maar dat ze zeker te pakken was. Voorvarend ging de engelse van start en ook ik was goed van start waardoor ik achter de engelse kon aansluiten. Na 1 rondje wilde ik naar de koppositie door binnendoor in te halen, maar de engelse versnelde handig mee waardoor ik op de 2e positie bleef. Wel had ik veel meer snelheid dan de engelse waardoor ik haar nog een hoop snelheid mee gaf en ik zelf mijn snelheid verloor.
Hierdoor kon de austalische mij de volgende bocht al buitenom voorbij komen en lag ik op de gevreesde 3e plek.

Met nog 2 ronden te gaan moest ik een klein gaatje dichtrijden wat heel goed lukte, dus bij de bel probeerde ik buiten te blijven en snelheid op te bouwen. En op het laatste rechte stuk zat ik al bijna buiten de engelse, met een laatste goede buitenbocht zou ik het kunnen proberen op de streep. Ik probeerde 2 stappen de bocht in te doen om meer snelheid te maken, maar dit mislukte een beetje waardoor ik niet meer echt dichtbij kwam op de streep.

Ik baalde ontzettend dat ik niet door was naar de volgende ronde, maar ik had wel weer veel geleerd. Met deze wijze les op zak vertrok ik samen met ploeggenootje Sanne richting het hotel om een beetje bij te komen. Een half uurtje slapen en een lekker lunchen bij de subway later vertrokken we weer richting de baan.

Om ongeveer 17.00 stonden de relays op het programma, hier zouden we de koreanen, italianen en de japanners tegen komen. We stonden op startpositie 2, maar de italianen startte net iets harder dus lagen we als derde in de bocht met de japaners achter ons en de koreanen op kop.

Maar bij de 2e wissel tussen mij en Liesbeth kon ik haar al voorbij aan de italianen duwen en lagen we op de koppositie. Dit was toch duidelijk wel even wennen, want ineens moet je verdedigende lijnen rijden, ipv alleen maar aanvallen. En zo was er af en toe een gaatje tussen ons en de italianen/japaners en zo reden ze ook weer direct achter mij.

Bij de laatste wissels die ik moest maken zaten ze weer dicht achter ons en probeerde ik zoveel mogelijk een verdedigende lijn te rijden. Net voor mijn laatste bocht probeerde de japaners bij mij binnendoor te komen, dus ik probeerde hem vol dicht te gooien zonder te vallen.

Zowel de japaners als de italianen kwamen binnendoor en we zaten direct op een gat omdat de wissel tussen mij en Liesbeth niet meer lukte. Ik moest hierdoor een extra ronde rijden waar ik Annita afloste die toen nog 2,5 ronde moest rijden. Ze kon het gat niet meer helemaal dicht rijden naar de italianen en japaners, maar de japaners kregen een disq en wij werden toegevoegd aan de A-finale.

Hartstikke gaaf natuurlijk, alleen wel jammer dat we daar nu weer de italianen tegen komen, want die hadden we in deze race toch zeker kunnen verslaan.

Maar dan moeten we dat morgen nog maar een keer laten zien wat we kunnen. Eerst moet ik sochtends nog even individueel rijden en wel op de 500m.

Wederom gaat de wekker weer om 5.15 dus het wordt weer een pittige dag morgen.

Daarover morgen meer.

Tot schrijfs!!

Maaike